Hayat başladığı anda planlar yapar, geleceği belli bir strateji üzerine kurmaya çalışırız. Ancak zaman geçtikçe bu planlar, düşünceler ve hatta duygular bile geçerliliğini yitirebilir. Çünkü bazen hayat, hiçbir hazırlığın tam anlamıyla yeterli olmadığı bir yolculuk çıkarır karşımıza.
Alzheimer ve demans... Çoğu zaman aynı şeymiş gibi düşünülse de aslında farklı süreçlerdir. Ancak ortak noktaları, yalnızca hastalığı yaşayan kişiyi değil, onunla birlikte yürüyen aile bireylerini de değiştirmeleridir. Çünkü sevdiğiniz insan bir yandan hâlâ karşınızdadır, bir yandan da yavaş yavaş değişmektedir. İşte bu yüzden savaşılacak bir düşman vardır ama aynı zamanda yoktur da.
Dasha Kiper, bakım verenlerin hikâyeleri ve insan beyninin karmaşık işleyişi üzerinden çok zor bir gerçeği görünür kılıyor. Demans yalnızca hafızayı değil, insanlar arasındaki bağların alışılmış biçimlerini de dönüştürüyor. Çünkü bazen sevdiğiniz kişi fiziksel olarak yanınızda dururken, zihinsel olarak ulaşamayacağınız kadar uzaklara gidebiliyor.
Kitap her ne kadar bilimsel bilgiler ve terimler içerse de, bakım verenlerin tanıklıkları sayesinde son derece anlaşılır ve etkileyici bir anlatıya dönüşüyor. Sayfalar ilerledikçe yalnızca hastalığı değil; inkârı, öfkeyi, suçluluğu, umudu ve insan zihninin sevdiklerini kaybetmeye karşı geliştirdiği savunmaları da görmeye başlıyorsunuz.
Bu kitabı okuma sebebim meraktı belki. Ama biraz da bir gün böyle bir durumla karşılaşırsam karşımdaki insanı daha iyi anlayabilmek, onun yaşadığı dünyaya dışarıdan değil içeriden bakabilmekti. Fakat okudukça anlıyorsunuz ki bu yolculukta ne kesin bir harita var ne de herkese uyan bir çözüm. Çünkü hem diyar zorlu hem de yolculuk...
Ve sanırım kitap boyunca zihnimde kalan en önemli soru şu oldu:
Karşınızdaki kişi sizi unutsa bile, siz onu aynı şekilde sevebilir misiniz?
·
40 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.