"Biz kiliseye giderdik, komşumuz camiye... Ama akşam kapı önünde oturduğumuzda, annelerimizin pişirdiği kahvenin kokusu da, dertlerimiz de birbirine karışırdı. Kimse kimseye 'sen kimlerdensin' diye sormazdı; çünkü hepimiz aynı çilenin ortaklarıydık."
·
358 Gösterim
1 Yorum
Dün Midyat'ın bir köyünden geçmiş bulundum. Cami ve kilise birbirine çok yakın konumdaydi. Minare ve Çan kulesi köyün girişinden görünüyordu. Sonra düşündüm de böyle hoşgörü ve saygıyla yaşamak varken şimdilerde neden herkes herkese düşman, nerde kaybettik nezaketi, hoşgörüyü. Bu alıntınız bana bunu anımsattı 🌷
Hoşgörüyü unuttuk. Birlik olmayı değil kim kimden daha büyük ona bakar olduk. Çok güzel gelenekleri unuttuk ne yazık ki!
1 yanıtı göster
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.