Bazı kitaplar vardır; büyük olaylar yaşatmaz, dünyaya bakışınızı kökten değiştirmez ama sizi sayfalarının içinde tutmayı başarır. Doğu Işıkları benim için tam olarak böyle bir kitaptı.
Kitaba başladığımda bu kadar hızlı ilerleyeceğimi düşünmemiştim. Bir süre sonra sayfa sayısını takip etmeyi bıraktım çünkü hikâye kendi ritmiyle beni içine çekti. Özellikle karakterlerin duygusal çatışmaları ve birbirleriyle olan bağları merak duygusunu sürekli canlı tuttu.
Connor, kitap boyunca en çok ilgimi çeken karakter oldu. Onun sevgiyi bir eksikliği tamamlamak için değil, gerçekten anlamlı bir bağ kurmak için istemesi hoşuma gitti. Hayatını durdurmadan yaşamaya devam ederken içten içe doğru insanı arıyor olması karaktere gerçekçilik katıyordu. Jason ise zaman zaman beni sinirlendiren ama hikâyeye gerilim kazandıran karakterlerden biriydi.
Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan şey büyük sürprizlerden çok karakterlerin hisleri oldu. Belki bana yeni bir hayat görüşü kazandırmadı ama okurken keyif aldığım, merakla çevirdiğim ve karakterlerine bağlandığım bir okuma deneyimi sundu.
Bazen bir kitabın en büyük başarısı, sizi birkaç saatliğine kendi dünyasına misafir edebilmesidir. Doğu Işıkları bunu başaran kitaplardan biriydi.
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.