Esere bir sorgu odasında başlıyoruz. Bir kumarhanede art arda üç numarayı tutturan ve milyonlar kazanan Alfie’nin bunu nasıl yaptığı bir türlü çözülemiyor. Dedektif La Porta onun bir hile yaptığını düşünse de Alfie bütün cevapların çocukluğundan beri tuttuğu “Kompozisyon Defteri”nde olduğunu söylüyor ve defteri ona veriyor.
Defterin sayfalarını çevirdikçe Alfie’nin çocukluğundan başlayarak hayatına tanıklık ediyoruz. Annesini kaybettiği gün fark ettiği sıra dışı bir yeteneği var: Geçmişe geri dönebilmek. Ancak bunun önemli bir kuralı bulunuyor. Aynı ana sadece bir kez dönebiliyor ve yaptığı seçimlerin sonuçlarıyla yaşamak zorunda kalıyor.
Alfie her fırsatta bu gücü kullanıyor. Böylece okul yıllarını, aşklarını, evliliğini, ayrılığını ve Gianna’ya duyduğu büyük aşkı farklı şekillerde yaşamaya başlıyor. Geçmişe döndükçe bazı şeyleri düzeltse de bazen en çok değer verdiği şeyleri kaybettiğini görüyoruz.
Kitabı okurken kendimi sık sık “Ben olsam ne yapardım?” diye düşünürken buldum. Çünkü hepimizin değiştirmek istediği anıları, keşkeleri ve içimizde kalan cümleleri vardır. Bazen Alfie gibi olup zamanı biraz geri almak istedim. Ama hikâye ilerledikçe her değişikliğin başka bir bedeli olduğunu da görmek insanı düşündürüyor.
Merak duygusunun hiç azalmaması ve akıcı olması çok güzeldi. Her bölümde Alfie’nin bir sonraki seçiminde ne yaşayacağını öğrenmek istedim. Ayrıca kitap sadece zamanda yolculuk anlatmıyor; aşkı, pişmanlığı, kaderi ve seçimlerin hayatımızı nasıl değiştirdiğini de sorgulatıyor.
Sonu ise benim için oldukça sürpriz oldu. Tam hikâye bitti derken yazar yeni bir kapı açıyor ve okuru son sayfaya kadar merak içinde bırakıyor.
Peki ya sizin elinize böyle bir güç geçseydi? Hayatınızda değiştirmek istediğiniz tek bir ana geri döner miydiniz, yoksa her şeye rağmen yaşadığınız hayatı olduğu gibi bırakmayı mı seçerdiniz?”
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.