Kitabın sonunda ilahi adeletin tecelli ettiğini , herkesin kalbinin ekmeğini yediğini, kimsenin yaptığının yanına kar kalmadığını görmek hüzünlü bir mutluluk hissettirdi.
Ve şunu öğretti
duanda ısrarcı olmanı ama hayırlısını isteyerek Okurken en çok şunu düşündüm;
İnsan bazı imtihanların neden olduğunu o an anlayamıyor gerçekten…
Elif’in yaşadıkları da tam olarak öyleydi.
Hüzünlü ama içi çok samimi bir kitaptı.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.