bazı kitaplar bittiğinde üzülürsünüz bazılarıysa içinizde bir boşluk bırakır bu kitap benim için ikinci türdendi hem kapaktan hemde sonlara doğru ne olacağını biliyordum ama yine de her bölümde bir mucize olsun istedim mateo ve rufus'un yaşama tutunma çabaları birbirlerini bulmaları ve kısacık zamanda kurdukları bağ beni beklediğimden çok daha fazla etkiledi son sayfalarda gözyaşlarımı tutamadım belki sonu belliydi ama insan yine de kabullenemiyor kitabı kapattığımda sadece onların ölümüne değil yaşayamadıkları tüm ihtimallere ağladım uzun süre aklımdan çıkmayacak kalbimde iz bırakan bir kitap oldu
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.