bu kitap bağırarak değil usul usul kalbe dokunuyor aristo ve dante'nin kendilerini birbirlerini ve dünyadaki yerlerini keşfetme yolculuğunu okurken sanki onların yanında yürüyormuş gibi hissettim özellikle aristo'nun içindeki yalnızlık ve kendini anlamaya çalışma çabası çok gerçekçiydi kitabı bitirdiğimde büyük olaylardan çok hissettirdikleri aklımda kaldı bazı cümlelerin altını çizmemek için kendimi zor tuttum sevgi, aile, dostluk ve kendini kabul etme üzerine sıcacık ama aynı zamanda insanın içini burkan bir hikâyeydi son sayfayı çevirdiğimde yüzümde bir gülümseme vardı ama kalbim de garip bir şekilde sızlıyordu
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.