Ruhu öldürülmüş iki canlı
“Ne derse desin, annesi ona iyi geceler öpücüğü verseydi, onu kollarına alıp ninniler söyleseydi ve kendini güvende hissettirseydi o kadınları bu kadar rahat bir şekilde öldürür müydü?”
Kitabı oxuyub bitirdikdən sonra haqqında yazılan rəyləri oxuyanda çox adamın mövzunu tamamilə səhv anladığını gördüm. Hamı kitabın içindəki o ağır yetişkin səhnələrə, iyrəncliklərə, toksikliyə ilişib qalıb. Çoxu kitabı sadəcə ucuz bir porno romanı hesab edib kənara atır. Yazar ilk səhifədə olacaqları qısaca izah edib. Bunu oxuyub ona görə davam edib-edilməyəcəyini qərar versə oxucu kitabın əsl verdiyi dərsin nə olduğunu anlayan çox olardı
Amma heç kim oturub bu sualı vermir: Niyə? Bu insanlar niyə bu vəziyyətdədir? Ortadakı o iyrəncliklərə, pisliklərə yox, bir az da o insanların ruhunu öldürənlərə fokuslanmaq lazım deyilmi? Məncə, oxucuların bu cür səhv yerə fokuslanmasının ən böyük səbəbi elə yazarın özüdür. Müəllif o keçmiş travmalara, personajların daxili dünyasına tam fokuslansaydı, hər şey çox daha yaxşı və mənalı olardı. Əlində o qədər dərin mövzu var ikən, o, kitabı bəzəməyə, o ağır səhnələri ön plana çıxarmağa çalışıb və mövzunun əsl dərinliyini kölgədə qoyub.
Məncə bu kitab bir eşq hekayəsi deyil, tam mənası ilə psixologiyası alt-üst olmuş iki insanın travmalarının toqquşmasıdır. İnsanlar Robbie-nin canavarlığına baxıb nifrət edirlər. Bəli, adam qorxuncdur, amma onu bu hala salan, içine o qaranlıq toxumları əkən öz anası, öz ailəsi olub. Robbie durduğu yerdə bu canavara çevrilməyib.
Eyni şey Savannah üçün də geçerlidir. Hamı onun Robbie qarşısındakı acizliyinə, o xəstəlikli duyğulara niyə bu qədər tez təslim olmasına əsəbiləşir. Amma unudurlar ki, Savannah hələ 5 yaşında uşaq olarkən nələrə məruz qalıb. Bir qız uşağının ruhunu bu cür vəhşicəsinə öldürüblərsə, o qız böyüyəndə necə ağlı başında, normal bir münasibət qura bilərdi ki? Əgər o travmalar olmasaydı, Savannah heç vaxt Robbie kimi bir qatilə qapılmazdı.
Robbie Savannahın keçmişinin qisasını alır. Bəli, kənardan baxanda hər şey iyrənc görünə bilər, amma əslində burada iki ruhu xəstə insan bir-birini sağaldır. Robbie Savannahın ruhunu qıranları cəzalandırır, Savannah isə Robbienin qaranlığına sığınır.
Uzun sözün qısası, bu kitab kütlənin zənn etdiyi kimi ucuz bir intim roman deyil. Bu, ailələrin, valideynlərin uşaqların ruhunda açdığı yaraların və o yaraları qanadanların hekayəsidir. Yazar o lazımsız səhnələri qabardıb əsəri bir az korlasa da, sətirlərin arasına baxanda reallıq budur. Əgər o ailələr normal olsaydı, nə Robbie qatil olardı, nə də Savannah bu vəziyyətə düşərdi. Günah bu iki insanda yox, vaxtilə onların ruhunu öldürənlərdədir.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.