Gökyüzünün sonsuzluğa kadar büyük bir sevgi? İnanıyorum buna. Sevginin ne kadar büyük olduğunu yaşayarak öğrendim. Bir iki satır yazdım diye sabahlara kadar ağladım. Sevginin ne kadar hassas olduğunu biliyorum. Güçlü durmak içinde sevgiye ihtiyacım var. Her daim ikilemler üzerinde yürüyorum. Acıyan kalbim sevgiden, üzüntüden ve nefretten o kadar fazla çarptı ki kalbimin ömrünü kısalttım. Sevgim yaşayacağım günlerin sayısını yarı yarıya azalttı. Sevgisiz yaşamaktansa yarısı kadar bir ömüre sahip olmaktan şikayet etmem. Güzel cümleler kurulabilir sevgi için. Sevgi için kelimelerden ziyada üzüntü dolu kelimeler vardır. Benim kalbimi bu kadar acıtan bu sevgi dayanılmaz bir hal alıyor. Ömrüm elimden kayıp gidiyor. Pişman değilim. Sevgi için yapmam gereken fedakarlığı yapıyorum. Bu yapılması zorunlu olan bir şey. Fedakarlık olmadan duyguların gerçek olduğuna inanılamaz. Eller kazıya kazıya bir şeyleri elde etmeye çalışmaktan kan revan olmadan güvenilmez. Sevdiği olan insanı kaybetmek yaşanacak yarı ömrü de kısaltır. Kalp acı ve mutsuzlukla çarpar her an. Yorgun düşen bu kalp ne kadar ayakta durabilecek emin değilim. Acı içinde kıvranıyorum. Anıların silikleşmesi dayanılmaz bir hal aldı. Sevgiden koptuğumu hissediyorum. Buna anlam veremiyorum. Canımı yakmaya devam ederken tutunacak son dalım kopuyor gibi hissediyorum. Yine de sevgime sarılıyorum, beni yavaşça öldüren sevgime hala çok kıymet veriyorum.
·
271 Gösterim
1 Yorum
Sevgi insanı yaşatan ve yaşadığı her günde onu öldüren bir duygu. Bugün bir rüya gördüm: üzerinden 9 ay geçen bir yaşanmışlık... yazıyı okurken aynılarını yaşadığımı hissettim.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.