Kitap Yorumu | Bülbül Kapanı 1 - Loresima
Adının ölüm olduğunu, elinin kanlı olduğunu ve herkese ölüm bulaştırdığını düşünen sessiz bir asker: Timur Tönge...
Ama o sessizliğin asıl sebebi, can yakıcı bir geçmiş.
Adında direniş ve ah olan; hayatındaki insanlara kan bulaştırdığını, ölüm getirdigini düşünen bir savaş muhabiri: Ahuzar...
Herkese Ahuzar olan, ona ise sadece Ahu olan kadın.
• Konu Özeti:
Timur'a verilmiş olan saha görevi; ölü birinin yerine geçip yeraltı mafyasına, Kenan Kralşan'ın yanına sızmak.
Hiç aklında yokken, yıllar önce bir patlamada hayatını kurtardığı kızın bu görevde karşısına çıkması elbette beklediği bir şey değil.
Timur, beklenmedik karşılaşma ve kimliğinin tanınmasıyla şüpheli bakışlarını sürdürür.
Her şey, Ahu'nun çabasını, yalnızlığını ve gözyaşlarını görmesiyle değişir.
Herkesten saklanıp görünmez olmaya çalışan Timur, bir Ahu'ya görünür olur.
Bir ona... Kendini anlatmaya çalışmadan anlaşılmak ister.
Ve aşk, tam da bu noktada başlar — itiraf edemeseler bile.
Her olay, bir kapan gibi sarar onları.
En büyük dayanakları yine birbirleri olur, ne kadar birbirlerinden uzak durmaya çalışsalar da...
• Yorumum:
Kenan'a, uzun süredir hiç kimseye sövmedigim kadar — en az Timur kadar — sövdüm.
Timur'un kararsızlığı beni deli etti!
Kızı istiyor ama kendine bile itiraf edemiyor.
Ahu zaten bir onun yanında mutlu mesut...
O kıskançlıkları ama bir türlü itiraf edememesi...
Dövmesini görüp özellikle "Yanımda yürüyeceksin." diye yaptığı uyarı. Sarhoş olduğu sahnede çantası için verdiği tepki...
Inanılmaz sahnelerdi! Amaaaa...
O nasıl bir sondu...
Ahu'nun çaresizliğini, son sayfada gözümden damlayan yaşla fark ettim. Içim gitti. Birbirlerine olan bağlılıklarına, Kenan'ın kurşun sikmasına...
Timur'un koşmak isteyip ona koşamamasına...
Bazı sahnelerde dedim ki:
"Ahu, bırakma kendini!" diye içimden haykırdım.
Ama en çok sustum...
Çünkü bazen hissetmek, kelimelere gerek bırakmaz...
En sevdiğim alıntı:
"Ona benziyordu ateş. Ahu'ya."
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.