Düşmek çok uzun zaman alır. Bu sürecin bir gecede oluvert yor gibi görünen kısımları vardır ama düşüşün ne kadar ağır ve dolambaçlı olduğunu ancak yıllar sonra geriye bakınca anlarsınız.
Ne kadar çeşidi olduğunu. Kimi zaman ne kadar esrarlı ve tıpkı kaybetmenin güzelliğinin, geriye çıplak ve mucizevi ruhtan başka bir şey kalmayıncaya kadar her şeyinden sıyrılmanın güzelliğinin büyük ikramiye vaadiyle gölgelendiği kumarhanelerin ayartıcılığı gibi ne kadar baştan çıkarıcı olduğunu o zaman anlarsınız.
·
111 Gösterim
1 Yorum
o uzun düşüşün bir noktasında dibe vurursunuz, ama bu yükseleceğiniz ya da illa ki yükselirsiniz manasına gelmez.
Bir adam epey bir süre zıplayıp durabilir, düşer havalanır, havalanıp düşer.
Sonunda yüzeye dönebilmesinin tek yolu karanlıkta kalmak, karanlığı içine almaktır. Belki aydınlığa çıkar, fakat karanlığı hatırlamak da iyidir onun için.
Belki bir belirleyici noktada kendini meleklerle bir hizaya getirir ama bu da şeytanın nerede yaşadığını bilmesini gerektirir, hele o sapık iblis gönlüne bunca sık girerken.
Yani sayısız sebepten dolayı, kendinden bile sakladığılara girerken.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.