Hamnet kitabından çoğumuz aşinayız aslında yazara. Tabi okumayan bir ben kalmış olabilirim bu kitapla yazarın kalemiyle tanışma fırsatı buldum.
Konusundan kısaca bahsetmek istiyorum.. Esme, ailesi tarafından genç yaşta akıl hastanesine kapatılıyor ve tam 60 yıl boyunca orada tutuluyor. Yıllar sonra hastane kapanınca Esme dışarı çıkıyor ve hikaye de başlıyor. Geçmişle şimdi arasında gidip gelerek hem Esme’nin başına ne geldiğini hem de ailenin sakladığı şeyleri yavaş yavaş öğreniyoruz.
Yazım tarzı biraz zorlayıcıydı. Sürekli farklı karakterlerin iç seslerini okuyoruz, bir geçmişe gidiyoruz bir şimdiye geliyoruz. Bazen gerçekten odağım kaydı ama dürüst olayım, ben böyle beyni yoran kitapları seviyorum. O yüzden bırakmadım. Ama en çok zorlayan şey soy ağacıydı. Kim kimin nesi, kim neyi biliyor… kafamda oturtmakta baya zorlandım.
Esme’nin 60 yıl boyunca tımarhaneye kapatılması zaten başlı başına sarsıcı. Başta tamamen haksızlık olduğunu düşündüm. “Bu kadın suçsuz yere kapatılmış” dedim. Ama ilerledikçe bir an ya gerçekten hasta olabilir mi? diye de düşünmedim değil. Hatta bir noktada şizofren olma ihtimaline ikna oldum. Bu ikilem beni baya düşündürdü açıkçası.
Kitabı bitirdim ama hâlâ “Esme nasıl yok oldu?” sorusunun cevabı yok bende. Gerçekten ne oldu? Kim kimin hayatını çaldı? Hiç net değil.
Aslında kitap akıcı ve sürükleyici ama ben kendimi tam veremedim o yüzden biraz uzun sürdü bitirmem. Belki daha odaklı okusaydım bazı şeyler daha net olurdu.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.