Gönderi

Bazen insanın herşeye ortadan başlaması çok yorucu oluyor. Bir şeyin oluşumunda sen yoktun, herşey olup bitmiş ve senden başından beri varolmuş ve olmasını sağlamış olan kişi olma sorumluluğunu istiyorlar. Diğer bir deyişle enkaz devralmanı istiyorlar. Ayrıca başlangıçta bulunmayan insanın hiç erişemeyeceği şeyler de vardır. Belki de sadece zarardadır. Çünkü elinde olan şeyleri kaybedecektir ve yine bilinmezlikle ve artık değiştirmeyeceği mutlak olgularla dolu bir okyanusun ortasına bırakılacaktır. Buna rağmen hâlâ "Öyle deme, yine de orada seni iyi şeyler bekliyor" diyen kişiler var. Tamam varolabilir, peki senin için mi var? Tabikide hayır. İnsanların seni iyi karşılayacağını düşünüyorsan,büyük ihtimalle yanılıyorsun. O insanlar zaten tekamül evresini tamamlamışlardır. Sen sadece olanları gözlemci olarak neşredebilirsin. Sen onlardan olamazsın. Aslında sen "Verasetini doğuştan kaybeden" bir şehzadesin. Kimin hükmedeceği belli olmuş, senin tahtta hak iddia edemeyeceğin bir durumda doğmuşsundur. Artık bir anlamın yoktur. Yani insan bazen hiçlik ve fedakarlık arasında bir denge üzerine başlar sürece.
Duygu ve Düşünce
·
44 Gösterim
1 Yorum
Hayır, aynı şekilde devam ediyorum. Sadece sınav dönemi olduğu için odağımı biraz oraya vermem gerekti
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.