Dün akşam sekiz buçuk gibi parka gittim. Önce spor aletlerine bindim. Sonra salıncağa binmek istedim. Bi kız binmişti. İnmesini beklerken kenarda annesi geldi. Merhaba dedi. Annesi benimle konuşmaya başladı. Evli misin, bekar mısın? Bazı gençler evliyim diyorlar falan dedi. İki üç kere sorunca evli gibi mi duruyom dedim. Yok dedi. Sonra okuyo musun dedi evet dedim. Sağlık konusunda biliyosundur belki B12 eksikliğinde noluyor dedi. Bi şeyleri sayıp oluyo mu dedi. Bildiğimi söyledim. Sonra evlilikti, insanlara güvenmekti, aile içi şiddetti vs anlattı bi şeyler. Annem evlenmemizi istiyor dedim. Bi komşumuz geçenlerde görümcemi istemeye geldi. Görümcem okuyo istemedi falan dedi. Sonra annenin numarasını versen de ben konuşsam dedi. Yok veremem anneme sormadan ayrıca niye vereyim zaten dedim. Anlam veremediğim bi sohbetin içinde buldum kendimi. Kadına psikoloğa git dedim. 🤣🤣 akıllısı beni bulmuyor. Geçen dönemde sabah staja giderken bi teyze yolda beni durdurup konuştu. Etek giymiştim. Üşümüyor musun sen böyle etekle dedi. Altına ne giydin? Şurada bi yer var ordan şu taytı alsan kalın oluyo onlar dedi. Sonra ben gençken annem pantolon giymeme izin vermezdi sen pantolon giyiyo musun dedi. İnsanlar gelip bana bi şeyler anlatıyor. Ben yolda seni durdurup vaktini çalsam hoşuna gider mi ? Gitmez gitmesin. Samimi olamadık dedi parktaki kadın yaa çok garip. Evde bi şiddet var anlaşamama birbirini dinlememe iletişimsizlik var dedi. Kendi duygu durumunu anlattı. Sonra kusura bakma sohbet güzeldi ama samimi olamadık dedi. Laan ben aynı anadan doğduğum insanlarla samimi olamıyom senle nasıl iki dakkada samimi olacam?