Altı Ay Güneş, Altı Ay GölgeAlıntı
Bu hikâye, doğanın döngüsünü, anne sevgisini ve kaybın yasını anlatan en dokunaklı mitlerden biridir.
Demeter ve Kayıp Kızı Persephone’nin Hikâyesi
Bir zamanlar Olimpos Dağı’nda yaşayan tanrılar arasında, toprağın, tarımın ve bereketin tanrıçası Demeter vardı. O, insanlara ekin ekmeyi, toprağı işlemeyi ve doğayla uyum içinde yaşamayı öğretmişti. Nerede bir başak dalgalansa, orada Demeter’in eli vardı.
Demeter’in en büyük neşesi, güzel kızı Persephone idi. Anne-kız birlikte çiçek toplar, tarlalarda gezer, doğanın ritmini birlikte hissederlerdi. Ancak bir gün, yeraltı tanrısı Hades, Persephone’yi görüp ona âşık oldu. Yeryüzünü yararak ortaya çıktı ve Persephone’yi yeraltına kaçırdı.
Demeter, kızını bulamayınca yeryüzünü arşınladı. Ne dağ, ne deniz, ne de gökyüzü ona kızının yerini söyleyebildi. Acısı o kadar büyüktü ki, toprağa bereket vermeyi bıraktı. Ekinler kurudu, ağaçlar meyve vermedi, insanlar açlıkla karşı karşıya kaldı.
Tanrılar, insanların acısını görünce Zeus’a başvurdular. Zeus, Hades’e Persephone’yi geri vermesini emretti. Ancak Hades, Persephone’ye yeraltında nar taneleri yedirmişti. Bu, onun artık yeraltı dünyasına ait olduğu anlamına geliyordu.
Sonunda bir uzlaşma sağlandı: Persephone yılın altı ayını annesiyle yeryüzünde, altı ayını ise Hades’in yanında yeraltında geçirecekti.
Demeter, kızı yeryüzüne döndüğünde sevinçle toprağı yeşertti, çiçekler açtı, meyveler olgunlaştı. Ancak Persephone yeraltına döndüğünde, Demeter yine yas tuttu ve doğa uykuya daldı. Böylece mevsimler doğmuş oldu:
İlkbahar ve yaz, Demeter’in sevincidir.
Sonbahar ve kış, onun özlemidir.
·
16 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.