Arsène Lupin Yakalanıyor'u bitirdiğimde ilk hissettiğim şey şaşkınlıktı. Çünkü daha önce okuduğum Lupin maceralarında karşıma çıkan kişi çoğu zaman bir insan değil, bir efsaneydi. Karşısına kim çıkarsa çıksın birkaç adım önceden düşünen, her ihtimali hesaplayan, okurun bile göremediği kapıları gören bir gölgeydi adeta. Bu yüzden birçok Lupin romanını severek okumama rağmen içimde hep aynı duygu vardı: Arsène Lupin'in başına gerçekten kötü bir şey gelebileceğine inanamıyordum.
Arsène Lupin Yakalanıyor bu hissi yıkan ilk kitap oldu.
Bu romanda ilk kez Lupin'in kusursuz bir makine değil, olağanüstü zekâya sahip bir insan olduğunu gördüm. Olaylar ilerledikçe onu yalnızca bir hırsız veya bir bulmaca çözücüsü olarak değil, hata yapabilen, duygularının etkisinde kalabilen, zaman zaman çıkmaza sürüklenebilen biri olarak izledim. Bu da karakteri gözümde küçültmek yerine büyüttü. Çünkü kusursuzluk hayranlık uyandırabilir ama insanı etkileyen şey kırılganlıktır.
Romanın en güçlü taraflarından biri temposu. Maurice Leblanc bu kitapta okura nefes alacak çok az alan bırakıyor. Bir olay çözülmeden yenisi başlıyor, bir düğüm çözülür gibi olurken daha karmaşık bir düğüm ortaya çıkıyor. Sayfalar ilerledikçe hikâye sürekli ivme kazanıyor. Birçok polisiye romanda ortalara doğru yaşanan tempo düşüşü burada neredeyse hiç yok. Kitap ilk sayfalardaki hareketliliğini son sayfaya kadar koruyor.
En çok hoşuma giden noktalardan biri de gerilimin gerçek olmasıydı. Daha önceki Lupin kitaplarında çoğu zaman sonucu sezebiliyordum. Lupin'in bir yolunu bulacağını biliyordum. Bu kitapta ise ilk kez emin olamadım. İlk kez olayların gerçekten kontrolden çıkabileceğini düşündüm. İlk kez Lupin'in kazanmasının garanti olmadığını hissettim. Bu da romanı çok daha sürükleyici hâle getirdi.
Roman boyunca dikkatimi çeken bir başka unsur ise atmosferdi. Hikâyenin üzerinde sürekli bir belirsizlik ve tehlike hissi dolaşıyor. Okur olarak hiçbir zaman tamamen rahatlayamıyorsunuz. Tam her şey yerine oturdu derken yeni bir sır ortaya çıkıyor. Bu nedenle kitap yalnızca bir polisiye değil, aynı zamanda başarılı bir macera romanı gibi de çalışıyor.
Final kısmı ise benim için kitabın en güçlü taraflarından biriydi. Hikâye öyle yüksek bir tempoda ilerliyor ki son sayfaya geldiğimde gerçekten birkaç dakika boyunca kitabın bittiğine inanamadım. Sanki bir sonraki bölüm başlamalıymış gibi hissettim. Olayların yoğunluğu ve gerilimin sürekliliği, finalin ardından bile etkisini sürdürdü. Bir kitabın kapağını kapattıktan sonra hâlâ zihninde dönmeye devam etmesi bence önemli bir başarıdır.
Sonuç olarak Arsène Lupin Yakalanıyor, şimdiye kadar okuduğum Lupin maceraları arasında açık ara en iyisi oldu. Bunun sebebi yalnızca daha fazla aksiyon içermesi ya da daha karmaşık bir olay örgüsüne sahip olması değil. İlk kez Arsène Lupin'i bir efsane olarak değil, bir insan olarak göstermeyi başarması. Ve bana kalırsa Maurice Leblanc'ın yarattığı karakter tam da bu yüzden bu romanda hiç olmadığı kadar canlı, gerçek ve unutulmaz görünüyor.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.