Edebiyatın ve kitapların bize öğrettiği en güzel şey, sayfaların arasında ırkların, dillerin ya da kökenlerin değil, sadece 'insanın' ve insanın kalbinin olduğudur. Bir kitaba başlarken yazarın veya karakterlerin etnik kökenine bakmıyorsak, hayata bakarken de sadece insani değerleri esas almalıyız. Önemli olan ayrışmak değil, ortak acılarda ve sevinçlerde buluşabilmektir. Ve insana sadece 'insan' olduğu için değer verebilmektir.