Benim için Notre Dame'ın Kamburu, sadece bir aşk ya da trajedi hikâyesi değil; insanların kaderlerinin nasıl görünmez bağlarla birbirine düğümlendiğini gösteren etkileyici bir roman oldu. Victor Hugo, Quasimodo, Esmeralda, Claude Frollo ve Phoebus gibi birbirinden çok farklı karakterleri öyle ustalıkla bir araya getiriyor ki, her birinin attığı adım diğerinin hayatını değiştiriyor. Hikâyeyi okurken tesadüf gibi görünen olayların aslında büyük bir kader ağının parçaları olduğunu hissettim.
En çok da Quasimodo'nun dış görünüşünün ardındaki sadakati ve insanlığı etkiledi beni. Roman, güzelliğin ve çirkinliğin yalnızca dış görünüşle ölçülemeyeceğini güçlü bir şekilde anlatıyor. Sonu ise insanın içinde derin bir hüzün bırakıyor; çünkü bazı sevgiler karşılık bulmasa da değerini asla kaybetmiyor.
Ek olarak, Victor Hugo'nun karakterler arasındaki bağlantıları kurma biçimine hayran kaldım. Her karakter kendi hikâyesine sahip olsa da hepsi aynı büyük tablonun vazgeçilmez parçaları gibi duruyor. Bu yönüyle roman, yalnızca bir dönem anlatısı değil, insan tutkularını, zaaflarını ve fedakârlıklarını anlatan unutulmaz bir klasik.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.