Hikayesi ile öne çıkan kitap.. Etkileyici ve düşündürücü noktaları akış içerisine yedirilmiş güzelce. Dostumun tavsiyesi ile okudum ve iyi ki okumuşum; yine bayıldığım ve hüzünde boğulduğumuz bir başka kitap oldu bu da.
Bilim insanlarının, zeka seviyesini artıracak deneysel bir ameliyat için düşük IQ ile doğan Charlie Gordon'ı aday seçmesi ile başlıyor olay örgümüz ve bu ameliyat sonrasındaki süreçleri Charlie'nin ilerleme raporlarından okuyoruz.
Zeki olmanın ya da olmamanın insan ve çevre üzerindeki etkisini bence tam anlamıyla yansıtmış yazar. Bununla beraber, insanın zeka seviyesi arttıkça geçmişte rahatsız olduğu davranışları sergileyen kişilere nasıl dönüşebileceğini de görüyoruz, Charlie'nin bu dönüşümü fark edip buna karşı durmasını da çok sevdim.
Charlie... En başından itibaren gelişimini onunla beraber okumak ve hikayesini öğrenmek beni etkileyen en büyük kısımdı. Kitap boyunca sanki karşımda o varmış da bana her şeyini anlatıyormuş gibi hissettim. Geçmişini okurken mutfaktaki Charlie'nin yanındaydım sanki. Annesine karşı o kadar kızgınım ki... Ama aynı zamanda empati yapmadan da duramıyorum. Tabii ki bu empati, Charlie'ye yaşatılanları asla affettirmiyor.
Spoiler
En haksız bulduğum kısım, Algernon'da görülen zeka gerilemesinden sonra Charlie'nin kendi kaderine boyun eğip beklediği süreçti; tekrar eski hâline dönüşü... Okurken beni o kadar kırdı ki bu son. En azından son kısımlarda yaptığı "Lütfen okuma yazmayı unutmayayım." yakarışına bir karşılık olarak, belli bir evrede durabilseydi keşke süreç. Ama maalesef olmadı.
Hele ki süreç içerisinde Charlie'ye yapılan davranışlar, insan olmadığını ima edercesine kurulan konuşmalar ve onun da bu durumun içinde bir karmaşaya sürüklenmesi çok üzücüydü.
Annesi ile karşılaşması ve annesinin hasta olması ve tam olarak konuşamamaları... Annesini ani çıkışları... Hepsini okumak zordu. Keşke babası ile de konuşsaydı, ben Charlie'yim diyebilseydi. Bunu da çok isterdim.
Yalnızlığı hep var olan ama bunun çok da farkında olmayan birisinin, kısa bir süreliğine zekasının ve farkındalığının artması, ardından bunun elinden alınması ve artık yalnızlığının farkında olarak eski haline dönüp o kısa dönemin tadıyla yaşamaya mahkum olması bana göre kitabın en acı tarafıydı. Belki de beni en çok etkileyen şey, Charlie'nin yaşadığı kaybın sadece zekasını değil, kazandığı tüm farkındalığı da kapsıyor olmasıydı.
8.6'dan 9 puan..
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.