Kusursuz bir ters köşe başyapıtı
Agatha Christie ile daha önce tanışmış olun ya da olmayın, bu kitap gizem edebiyatına bakışınızı tamamen değiştirecek türden. Hani bazı kitaplar bittiğinde insan bir süre tavanı seyreder ve "Az önce ben ne okudum?" der ya, işte bu roman tam olarak öyle bir etki bırakıyor.
Birbirini tanımayan, geçmişleri karanlık on kişinin gizemli bir adada toplanmasıyla başlayan hikaye, odalardaki o masum görünen çocuk tekerlemesiyle birleşince klostrofobik bir kabusa dönüşüyor. Adada bu on kişiden başka kimse yok; yani katil aralarından biri! Kitap ilerledikçe karakterlerle birlikte siz de delirmenin eşiğine geliyorsunuz. Kimseye güvenemiyor, herkesi tek tek şüpheli listesine alıp sonra eliyorsunuz.
Okurken beni en çok etkileyen şey, karakterlerin kendi aralarındaki psikolojik savaş ve yavaş yavaş delirmeleri oldu. Aslında hikayenin bir yerinde, karakterlerden birinin yaptığı nokta atışı ve çok mantıklı bir tahmin vardı. "İşte bu!" diyorsunuz, ipuçları yerine oturuyor gibi hissettiriyor. Ama queen Agatha öyle dehşet verici bir kurgu yapmış ki, o mantıklı tahmini bile bir anda boşa çıkarıp sizi tamamen çaresiz bırakıyor.
Hele ki hikaye son dönemece girip adada sadece iki kişi kaldığında, içinizdeki o çaresizlik hissi zirveye ulaşıyor. "İkisinden biri katil olamaz, imkanı yok!" dediğiniz anda bile yazar zihninizle oynamaya devam ediyor. Son sayfaya kadar süren o amansız tahmin yürütme çabası, kitabın finalindeki o sarsıcı mektupla birleşince taşlar öyle bir yerine oturuyor ki, hayran kalmamak elde değil.
Eğer katille kedi-fare oyunu oynamak, her sayfada ters köşe olmak ve kusursuz işlenmiş bir psikolojik gerilim okumak istiyorsanız, bu adaya kesinlikle adım atmalısınız. Kesinlikle favorilerim arasında
·
42 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.