Ve kitap bitti…
Son sayfayı kapattım ama içimdeki sızı kapanmadı.
Bir insanın yokluğunu, bir kızın babasına duyduğu özlemi, yıllar geçse de dinmeyen bir acıyı okudum.
Sayfalar boyunca sadece Sabahattin Ali’yi değil, Filiz Ali’nin sessiz hüznünü de hissettim.
Kitap bitti, ama içimde yine o tanıdık burkulma kaldı…
“Benim meskenim dağlardır.”
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.