“Dağ Güvercin’in Yüreği, Hattuşili’nin Uzun Gecesi” kitabını elime aldığımda aslında sadece bir roman okumaya başlamıyordum. Sayfalar arasında, doğduğum ve büyüdüğüm toprakların izlerini, hikâyelerini ve ruhunu bulacağımı bilerek okumaya başlıyorum.
Kitabın yazarı Bünyamin Kıvrak Hocamı sonradan tanıma fırsatı buldum. Kendisine öğrencilik yapma şansım olmadı; ancak onu tanıdıktan sonra, keşke öğrencilerinden biri olabilseydim diye düşündüğüm değerli insanlardan biri oldu. Çünkü bazı insanlar yalnızca ders anlatmaz, yaşadıkları coğrafyayı, kültürü ve tarihi de gelecek nesillere aktarırlar.
Kitabı okumaya başladığım andan itibaren beni etkileyen şey, anlatımındaki samimiyet ve akıcılık oldu. Her sayfada, bildiğimi sandığım Vezirköprü’yü yeniden keşfettim. Kimi zaman tanıdık bir hikâyeye rastladım, kimi zaman çocukluğumun izlerini gördüm. Anlatılanlar sadece olaylar değildi; yaşadığımız şehrin hafızası, insanlarının sesi ve geçmişin yankılarıydı.
Vezirköprü gibi köklü bir geçmişe sahip bir ilçenin hikâyelerinin böylesine güçlü bir kalem tarafından kayıt altına alınması büyük bir kazançtır. Çünkü şehirler yalnızca taş binalarla, yollarla ya da haritalarla yaşamaz; onları yaşatan, anlatılan hikâyeler ve geride bırakılan eserlerdir. Bünyamin Kıvrak Hocam da bu eserleriyle Vezirköprü’nün hafızasına önemli bir not düşmüş, geleceğe kalacak kıymetli bir miras bırakmıştır.
Kendi memleketimin hikâyelerini böylesine masalsı ve etkileyici bir dille okumak benim için ayrı bir mutluluk oldu. Bu toprakları seven, araştıran ve yazdıklarıyla ölümsüzleştiren Bünyamin Kıvrak Hocama gönülden teşekkür ediyor; kaleminin daha nice eserlere hayat vermesini diliyorum.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.