Veronika, dışardan bakıldığında kusursuz bir hayata sahipmiş gibi görünen bir kadındır. Ancak hayatın monotonluğundan, her günün birbirinin tekrarı olmasından ve gelecekte de hiçbir şeyin değişmeyeceğini hissetmesinden ötürü derin bir anlamsızlık ve varoluşsal sancı yaşar ve intihara kalkışır.
Gözlerini açtığında, akıl hastaları için sert ve kasvetli bir sığınak olan Villette Hastanesi'ndedir. Doktoru, kalbinin haplar yüzünden geri dönülemez şekilde hasar gördüğünü ve yalnızca birkaç günlük ömrü kaldığını söyler. İşte kırılma noktası burasıdır: Öleceğini kesin olarak bilen Veronika, ilk kez gerçekten yaşamaya başlar.
Kitabın melankolik ismi basta farklı düşündürse de aslında yaşama dair bir övgüdür.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.