Ergen çocuğumu daha iyi anlayabilmek için okuduğum Dünyanın En Yalnız Beyni kitabı, aslında bana beklediğimden çok daha fazlasını verdi. Sayfalar arasında ilerlerken sadece ergen bir çocuğu anlamaya çalışmadım; kendi ergenliğime de yolculuk yaptım. O yıllarda neyi neden yaptığımı, neden bazı tepkiler verdiğimi, neden bazen anlaşılmadığımı hissettiğimi yeniden fark ettim. Çocuklarımızı anlamaya çalışırken aslında kendi içimizde kalan o genç hâlimizle de karşılaşıyoruz. Bu kitap bana, empati kurmanın bazen geçmişe dönüp kendimizi hatırlamakla başladığını gösterdi. Yazara teşekkürler
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.