Biraz uzun fakat özetler nitelikte bir inceleme bırakıyorum.
Kitap bir pasaj bölümünden, ek ve söyleşiden oluşuyor.
Pasajda, giriş bölümünden itibaren aşkın temelinin cinselliğe bununda temel düşüncesinin insanın üreme ihtiyacına dayandığına kanaat getiriyor.
Bu günümüz için tamamen farklı bir perspektif olduğu için beraberinde getirdiği farklı amaçlar var: kendisine eksik olanı başka (aşık olduğu kişide) bulup doğacak çocuğu daha iyi yaparak türü daha iyi hale getirme. Bir nevi mükemmeliyetçi denilebilir. Hatta o kadar ki tasnifini dahi yapmış. Tabi bunlar günümde karşılık bulmuyor.
Erkeğin tabiatı gereği (üreme istenci) cinselliği sonrasında farklı kadınlara yönelme eğiliminde olduğu, kadının ise daha sadık olduğunu ifade ediyor. Ve kadının doğal erkeğin yapay sadakati olduğunu söyler.
Bunun haricinde insanlığın aslının siyahi olduğunu da iddia ediyor.
Aşkın erkeği ne denli kör ettiğini bütün olumsuzlukları görmezden geldiğini söyler. Ta ki cinsel birlikteliğe kadar. Sonrasında ise "istenmeyen bir arkadaş" olarak nitelendirir. Ki bu birliktelikte aslında pek zevkli falanda değildir. Kişi o ana kadar çok zevkli olduğunu düşünür. Sonucunda da hayal kırıklığı kaçınılmazdır.
Ek kısmında oğlancılıga değinir. İnsanlığın her döneminde en azından gizliden gizliye olduğunu belirtir. Yunanlardan oldukça normal hatta övünülecek bir durum olduğunu, bazı filozoflarla alıntı yaparak örneklendirir.
Bunun sebebi de doğanın ehvenişer (kötünün içindeki iyi ) olanı seçmesidir. Oğlancı olan kişiler ise çocuk yapmaya sağlığı müsait olmayan (bunlar genç(toy ve bilinçsiz) ve yaşlılardan oluşur) kişiler çocuk yaparsa tür kötüye gideceğinden mütevellit doğa bu kişileri "oğlancı" yapar.
En yoğun kısmı ise söyleşi zira burada kadınları feci şekilde yerer. Özellikle 103-109 sayfaları arasında. Kadınların tüm erkekler üzerindeki gücünü kaybedecekleri zaman (ki bu durum erkeklerin rahata erişi demektir)erkeklerin başına aşk denilen müsibeti bela ederler. Artık egemenlik kadınlardadır ve erkekler suçlu durumuma düşmüştür çünkü buna engel olamamıslardır.
Artık beslenmek, korunmak, kamu işleri, savaşlar yeterli değildir. Birde kadınların bu aşkı mevzu bahis olmuştur.
Bunun dışında entelektüellikle ilgilenmez -ki olanı da sevmez sadece romandan müzikten bahseden erkekten hoşlanırlar. Sebebi de romantikliğin temsilidir. Ayrıca yalanı da kadınların saltanatında yasa olarak kılınmıştır. Bundan sonra da daha ağır yermeler devam eder. En sonunda söyleşiyi yapan kişinin de kafası karışıyor. Kısa bir süre daha devam eder ve filizofumuz vedalaşmadan oradan ayrılır.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.