Çok narin ve sakin dille, çok ağır ve kasvetli olanı nasıl da doğal anlatmış. Ruhun hüznünü huzra çevirmiş. Bir yanda konunun ağırlığı yoğun gelse ve günlük yaşantımda bile ruhumu kasvete bulasa da yaşamın ne kadar olağan sonu olduğunu anlamamı sağladı. Kanser tanısı konulduktan sonra yorgunluğa yenik düşen hastaların çöküşlerine mahvolurdum. Kitap bana bitkilerin, mesela çiçeklerin insanın koca ömrünü her yıl yeniden yaşadığını, yaşarken tüm kötü koşullara rağmen renk renk ışıldamaktan geri durmadığını ve ölürken bile güzel kaldıklarını farkettirdi. Artık her şey daha başka.