Ben yine 
Okuyan kadinlar kulubu ile birlikte çok güzel bir kitap okudum. #maksimgorki #ana kitabı ertelediklerim arasındaydı ve tabi ki ertelediğime pişman olduklarım arasına girdi. Yoksulluk ve acıyla dolu bir hayat sürdüğü için Rusçada 'acı' anlamına gelen Gorki takma adının kullanıldığını ve Rus devrimine adanan en başarılı roman olduğunu öğrendim.
Rusya'nın dönem koşullarında Çar'lık rejimine karşı gerçekleşen devrim, insanların birbirinden tiksindiği, kendi kıskançlıkları kendi istekleri için yaşadığı, kötülük yapmaktan zevk aldıkları çağda - gerçekleri istiyorum- diye baş kaldıran ana - oğul ve halkın mücadelesi, kiminin korkusu, kiminin korkusuzluğu, çok güzel bir dille anlatılmış.
Duygudan duyguya sürüklendim, çoğu yerde gözlerim doldu. Bazı karakterlerin diyaloglarını tebessümle, bazılarını ise hırsla okudum. Atılan yumruklardan kendi yüzümü sakındım, sanki geceler boyu ben yol aldım. Kısacası dolu doluydu benim için.
Alıntılarımdan bazılarını bırakıp müsadenizi istiyorum.
" Kişi ruhundan fışkıran düşüncenin kaynağı kafa değil, yürektir..."
"Öyle sevgiler var ki insanın yaşamasına engel oluyor... "
"İnsan kendi gibi milyonlarca kişinin var olduğunu bilince yüreği umutla doluyor. Ve bu iyi, son derece iyi bir şey!"
"Çocuklarımız, kendi canımız ve kanımızın ürünleri, yüreklerimizin en değerli varlıkları, gözlerini bile kırpmaksızın gerçek uğruna özgürlüklerini adayıp türküler söyleyerek ölümün üstüne giderken, bizler ana olarak neden bir şeyler yapmıyoruz..."
"İnsanlar sürekli korkunun tutsağı olduklarından ve olacaklarından, bu böyle devam ettiği sürece, dere kıyısındaki söğüt ağaçları gibi çürüyüp yok olmaya mahkumdur. Biraz daha yürekli olmanın vakti geldi artık..."
Okuyan kadinlar kulubu ile birlikte çok güzel bir kitap okudum. #maksimgorki #ana kitabı ertelediklerim arasındaydı ve tabi ki ertelediğime pişman olduklarım arasına girdi. Yoksulluk ve acıyla dolu bir hayat sürdüğü için Rusçada 'acı' anlamına gelen Gorki takma adının kullanıldığını ve Rus devrimine adanan en başarılı roman olduğunu öğrendim.
Rusya'nın dönem koşullarında Çar'lık rejimine karşı gerçekleşen devrim, insanların birbirinden tiksindiği, kendi kıskançlıkları kendi istekleri için yaşadığı, kötülük yapmaktan zevk aldıkları çağda - gerçekleri istiyorum- diye baş kaldıran ana - oğul ve halkın mücadelesi, kiminin korkusu, kiminin korkusuzluğu, çok güzel bir dille anlatılmış.
Duygudan duyguya sürüklendim, çoğu yerde gözlerim doldu. Bazı karakterlerin diyaloglarını tebessümle, bazılarını ise hırsla okudum. Atılan yumruklardan kendi yüzümü sakındım, sanki geceler boyu ben yol aldım. Kısacası dolu doluydu benim için.
Alıntılarımdan bazılarını bırakıp müsadenizi istiyorum.
" Kişi ruhundan fışkıran düşüncenin kaynağı kafa değil, yürektir..."
"Öyle sevgiler var ki insanın yaşamasına engel oluyor... "
"İnsan kendi gibi milyonlarca kişinin var olduğunu bilince yüreği umutla doluyor. Ve bu iyi, son derece iyi bir şey!"
"Çocuklarımız, kendi canımız ve kanımızın ürünleri, yüreklerimizin en değerli varlıkları, gözlerini bile kırpmaksızın gerçek uğruna özgürlüklerini adayıp türküler söyleyerek ölümün üstüne giderken, bizler ana olarak neden bir şeyler yapmıyoruz..."
"İnsanlar sürekli korkunun tutsağı olduklarından ve olacaklarından, bu böyle devam ettiği sürece, dere kıyısındaki söğüt ağaçları gibi çürüyüp yok olmaya mahkumdur. Biraz daha yürekli olmanın vakti geldi artık..."
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.