BENİ VURAN SİLAHIN
Beni vuran silahın mermilerini, kendi ellerimle doldurdum
Yalnızlığın ortasında, sessizliği kendime kıldım
Kaderin ağır yükü altında, düşlerimi yollara vurduğum
Her adımda yankılanan, kalbimden gelen bir çığlık duydum
Beni benle vuran, her acıyı içime kazıyan
Kendimle savaştığım bu aşk, hem bir düş hem de bir yalan
Karanlık yolların sonunda, yine de seni anımsayan
Bu yürek mi dayanacak, yoksa kaybolacak zaman?
Gözlerinde saklandım, yıldızların altında
Bir umutla bekledim, sabah yeniden doğsa da
Aradım sesini, rüzgarın fısıldadığı dualarda
Ama yine yoktun yanımda, ne kaldı avuçlarımda?
Belki de bir gün, dönerim tekrar sevdaya
Bu kırık kalpten, çıkarım yeni yollara
Ama şimdi bekleyiş, uzayan bir gece
Sonsuzlukta kaybolan, yalnız birkaç hece
Beni vuran silahın mermilerini, kendi ellerimle doldurdum
Her sonun başlangıcını, kalbimde yeniden doğurdum
Sensiz geçen her günde, hayaline tutundum
Bu hayatı yaşarken, bir parça umutla yoğurdum. MURAT VANLI