Kayıp Ağaçlar Adası’nda çok sevdiğim yerleri de oldu, beni biraz zorlayan yerleri de. İncir ağacının anlatıcı olması ilginç bir fikir olsa da ilk başta bana biraz yabancı geldi. Ama sayfalar ilerledikçe buna alıştım ve hatta hikâyenin en özel yanlarından biri olduğunu düşündüm.
Okurken en sevdiğim şeylerden biri de, geçmişin insanlar üzerindeki etkisini anlatış biçimiydi. Savaşların ve toplumsal olayların sadece o dönemi yaşayanları değil, sonraki kuşakları da nasıl etkilediğini çok güçlü hissettirdi. Kitap bittiğinde dönüp baktığımda bana düşündürdükleri, anlattığı hikâyeden daha fazla yer etmişti. Özellikle kökler, hafıza ve ait olma duygusu üzerine uzun uzun düşündüm.
Sakin sakin okunacak, üzerinde düşünülecek ve bittikten sonra da akılda kalacak kitaplardan biri. Bazen bir ağacın bile anlatacak çok şeyi olabileceğini hatırlattı.
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.