nursedâ: ben şiirime başladığımda ağaçların sâyebânları teskine başlardı söğüt dallarının mükâlemesi musahhar kılardı sözcüklerimi rüzgârın akisleri ve gökyüzünden yeryüzüne uzanan elleri rengini kaybetmiş dimağlarda yeşertirdi seslerini idrâkımın debdebelerine değin uzanırdı kökleri ve yaralandıkça dalları yeryüzüne eğilirdi gökyüzüne revân olan kelimeleriyle medet bekleyendi yeryüzü gök ise ağırdı ve ağrırdı sancıyan dualarla zirâ insan uzaklıklar âbidesiydi sınırlarını aşmadan ve sınırlardan şâhit tutuyordu dinlediğinde kendini şu cümle çağlarken nümâyişiyle vakûr ve dingin uyandım söğüt ağacının altında ankara’da bir öğle vakti. “kâinât akıcı bir ihtişâmdır” n.

ben şiirime başladığımda ağaçların sâyebânları teskine başlardı söğüt dallarının mükâlemesi musahhar kılardı sözcüklerimi rüzgârın akisleri ve gökyüzünden yeryüzüne uzanan elleri rengini kaybetmiş dimağlarda yeşertirdi seslerini idrâkımın debdebelerine değin uzanırdı kökleri ve yaralandıkça dalları yeryüzüne eğilirdi gökyüzüne revân olan kelimeleriyle medet bekleyendi yeryüzü gök ise ağırdı ve ağrırdı sancıyan dualarla zirâ insan uzaklıklar âbidesiydi sınırlarını aşmadan ve sınırlardan şâhit tutuyordu dinlediğinde kendini şu cümle çağlarken nümâyişiyle vakûr ve dingin uyandım söğüt ağacının altında ankara’da bir öğle vakti. “kâinât akıcı bir ihtişâmdır” n.

1 +1'leme

175 Gösterim

1 Yorum

Lütfen giriş yapınız.

nursedâ

Gönderi Sahibi

ara ara yazdığım şiirleri serpiştirmeyi seviyorum’