Yolculuğuma #canımınacısı eşlik etti. Çok güzel yol aldık aslında. Sona yaklaştıkça benim burukluğum geçti o'nun ki geçmedi.
O konuşma isteği yine uyandı içimde. Bu sefer sadece konuşmak değil kızmakta istedim. Sevdiğin, senin neler hissettiğinden habersiz, duygularını kendince ne kadar yoğun yaşadığından habersiz, ama sen kendine acı çektiriyorsun üstelik buna mutlu oluyorsun. "ben senin aşkınla acı çekiyorum ama mutluyum, çünkü sen başkasıyla da olsan mutlusun!" Yok yaaa demez mi insan, ben derim :)
#zeynep ten daha melankolik bir anlatımı vardı. Daha çok dörtlüklere yer verilmiş, daha şiirsel bir havaya bürünmüş. İlk kitapta ki fikrim değişmedi, eski ben olsa daha çok sevebilir, o ağır melankoliye bürünebilirdim. Ama otuzdan sonra bu kadar olabiliyor kusura bakmayın :)
Keyifli okumalarınız daim olsun...
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.