Tam da bu sırayla okunmalı.
Bu kitap için ne diyeceğimi başta bilemedim. Eleştirilecek belirgin bir tarafı yok; çünkü bu bir ilerleme kitabı değil, bir geçmişin açılması. Celaena’nın geçmişine ait önemli anları görüyoruz. Onu “Celaena” yapan kırılmaları, seçimleri ve bedelleri izliyoruz. Daha önce tahmin ettiğimiz bazı detaylar doğrulanıyor; ama asıl etkisi doğrulamak değil, derinleştirmek.
Akıcı, rahat okunan ve duygusal olarak yerli yerinde bir kitap. Abartıya kaçmıyor ama karakteri daha içsel bir noktaya taşıyor.
Seriye bu kitapla başlasaydık, muhtemelen Celaena’yı bu kadar içselleştiremezdik. Ama 3. kitaptan sonra, 4. kitaba geçmeden okumak çok doğru bir tercih. Çünkü artık karakterle kurduğumuz bağın altını dolduruyor.
Sürprizler, seriyi bilen biri için sürpriz olmuyor; bazı karakterlerin kaderini zaten biliyoruz. Ama bu durum kitabın etkisini azaltmıyor. Aksine, yaklaşan sonu bilerek okumak bazı sahnelere daha ağır bir anlam yüklüyor.
Sonuç olarak:
Suikastçinin Hançeri, serinin temposunu artıran değil, duygusal temelini güçlendiren bir ara kitap.
Ve şimdi, geçmişi bilerek seriye kaldığı yerden devam etmek çok daha anlamlı.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.