Öncelikle kitap sürekli karşıma çıktığı için merakıma yenik düşüp okuduğum bir kitap. Yazarın depresyonu için psikiyatristiyle yaptığı seanslarından oluşan bir kitap.
Şahsen beni aşağı çeken, depresif şeylerden pek hoşlanmam. Ama yazarın hayatını okuduğumda ve 35 yaşında vefat ettiğimi öğrendiğimde kitabı bitirme kararı aldım.
İnsan psikolojisi dipsiz bir kuyu, insan beyni kara delik.. herkesin dertlendiği, yasalandığı, kaygılandığı konuşar başka başka. Kimisi güzel olmayı beyninde yüceltir, kimisi sevilmeyi, kimisi kabul görmeyi…
Yazar yoğum bir depresyonla mücadele ediyor. Kendinden nefret ediyor, kendini beğenmiyor, her şeyde kendisini suçluyor, sürekli sevilmediğini düşünüyor, kendisini güçsüz buluyor. Kısaca kafasında kendisini idealize ettiği bir “ben” var be ona ulaşamadığı sürece yetersiz kalıyor. Bu yetersizlikle mücadele etmeye de gücü yetmediği için bunalımdan bunalıma giriyor.
Temele indiğimizde çocukluğundaki aile içi şiddet, baskılanma, akran zorbalığı, toplumun dayattığı güzellik kriterleri karşımıza çıkıyor.
Velhasıl kendini iyileştirmek için tüm mücadelesini okuyoruz.
En azından kendisini iyileştirmek istiyor..
Kitaptan alınacak en güzel ders; vücut sağlımıza ne kadar önem veriyor isek ruh sağlımıza da aynı önemi vermeliyiz.
Yaşadığımız buhranda yardım almaktan çekinmemeliyiz.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.