Hastalık acısının sadece insanın bedeni değil aynı zamanda ruhu üzerindeki tesirlerini hatta yaşantısının en ücra ayrıntısını bile şekillendirdiğini yaptığı betimleme ve içinde bulunduğu olayları bize hissettirerek kitabın kahramanıymışız gibi bize aktarmış yazar.Kitabın sonunda kahramanın söylemi olarak yazılanın aksine büyük bir hastalık geçirmeden de her şeyi anlayabilmek bunu edebi bir dille anlatan bir yazarla ve empati duygusu gelişmiş birinde mümkün olduğunu düşünüyorum.
Kitapta bundan sonraki hayatımda bakış açımı en çok değiştirecek cümle ise şuraya eklemeliyim:"
"Amputation"lar bence hekimliğe dahil bir iş değildir, bunu kasaplar da yaparlar ve bir balta vuruşta bir uzvu uçururlar. Biz, biraz tendürdiyot süreriz ve biraz da kloroformla hastayı uyuturuz. Farkı budur. Doktorluk, bu bacağı ve bu gençliği kurtarmaktır."
Bunu sadece hekimlik üzerinden düşünmemek gerek tabi.Herhangi bir alanda eğitim veren bir eğitmenin karşısındaki "bundan bir cacık olmaz" diye tabir ettikleri bireyi fark etmesini,desteklemesini bir yerlere varmasını aracılık etmesi olarak düşünmek gerek.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.