Evdeki hesabın çarşıya uymaması her zaman kötü mü sonuçlanır? Lucy Maud Montgomery'nin Yeşilin Kızı Anne-1 isimli kitabını okurken sürekli bu atasözü aklıma geldi çünkü olaylar erkek evlat edinmek istenirken gelen bir kız çocuğu ekseninde gelişmekte. Eser; Matthew ve Marilla Cuthbert kardeşlerin ev vs işlerinde yardımcı olması için bir erkek evlat edinmek isterlerken evlat olarak gelen bir kız çocuğunu ve devamındaki olayları ele almakta.
Kitabı yaklaşık iki hafta önce okuyup bitirdim o yüzden bu incelememde bazı noktaları atlamış olabilirim. Eksiğim olursa affola, bunları belirtmeniz benim için eşsiz bir katkı olur. Bununla birlikte eserdeki bazı olaylara değineceğim için bu inceleme yazısı spoiler içermektedir.
Daha çok gençler ve genç yetişkinlere hitap edecek şekilde yazılan roman; 8 kitaplık bir seri. İncelemeye konu olan bu ilk kitapta evlat edinilen Anne Shirley'in evlat edinildiği sıra olduğu 11 yaş ve 16 yaş aralığındaki olayları ele almakta. Olay kurgusu çok güzeldi. Herhangi bir mantık hatası gibi bir şeye rastlamadım. Olaylar okuru doyurucu bir biçimde sunulmuştu; ne çok gereksiz uzun ne de çok üstünkörüydü.
Romanı okurken birçok duyguyu, düşünceyi hissedip deneyimledim. Yani anlatılanların okura hitap etmesi geçmesi çok güzeldi. Hissettiğim, deneyimlediğim temalara kitaptan örnekler verecek olursam:
1) Marilla ve Matthew'in erkek çocuk yerine yanlışlıkla bir kız çocuğu evlat edinmesinde hem Anne'in hem de Marilla&Matthew kardeşlerin yaşadığı hayal kırıklığını hissettim.
2) Anne ve Diana'nın tanışması ve arada sımsıkı bir dostluk bağının oluşması bana çocukluk arkadaşlığı gibi saf, temiz bir değeri tebessümle yad etmemi sağladı.
3) Anne'nin Diana'ya meşrubat ikram edecekken yanlışlıkla şarap ikram etmesi bazen hayatta hiç istemeden olsa da hataların net sonuçlar doğurabileceğini düşündürttü.
4) Anne'nin, onun saçı ile dalga geçmesi sonucu Gilbert'ın kafasında yazı tahtasını kırmasında kahkaha attım ve içimden “oh olsun, ellerine sağlık Anne” dediğim bir kısım oldu. Gilbert ile Anne arasındaki okul rekabeti ise o çekişmenin heyecanını fazlasıyla hissettirdi bana.
5) Matthew'un birikimini tuttuğu bankanın iflası sonucu tüm birikimin gitmesi vve Matthew'un bunun etkisiyle kalp krizi geçirerek ölmesi çok üzdü beni. Adeta ani ölümün getirdiği şoku deneyimledim.
6) Matthew'un vefatı ve Marilla'nın kör olma riski nedeniyle Anne'nin tüm sene uğruna çalışıp kazandığı üniversite bursundan vazgeçmesi kısmında fedakarlık ve çaresizlik duydum.
Bunlara ek olarak Anne'in Gilbert ile barışmasında etkili olan Marilla'nın en büyük pişmanlığı yani Gilbert'ın babası John Blythe ile flört ettiği ancak bir tartışma sonrası Marilla'nın John'un özrünü ısrarla kabul etmemesi ve John'un da asla geri dönmemesi şeklinde Anne'ye itirafı bence az önce 5 ve 6 numarada bahsettiğim olaylarla birlikte eserin en vurucu kısmıydı. Duygusal yoğunluk, geçmişle yüzleşme ve itiraf bu kısmı adeta bir tiyatro tiradına dönüştürmüştü. Bayıldım bu kısma.
Romandaki karakter sayısı kurgu için yeterliydi. Yabancı kişi isim-soyisimleri olmasına rağmen isimlerin kolayca akılda kalması hoştu. Eserde gündelik, sade bir dil hakimdi. Kitabın dili sürükleyici ve akıcıydı. Bölümlerin sayfa sayısı ne çok uzun ne de çok kısaydı; dengeli olmasını sevdim.
Kitap kapağında çiçekli taç takmış, saçı örgülü ve dönemim kıyafetlerini giymiş bir kız çocuğu resmi bulunmakta. Arka planda koyu yeşil rengi hakim. Bununla birlikte eser kapağında; çiçek, dal-budak, kitap, çaydanlık, baykuş, meyve ağacı, çanta gibi objelerde yer almakta. Ana karakterini, dönem geleneklerini/şartlarını (çay davetleri,ağaçların meyvelerinden yararlanma, köy teması), ana karakterin özelliklerini (kitap okumayı, doğayı sevmesi gibi) vurgulaması nedeniyle kitap kapağını şık ve güçlü buldum. Genel anlamda beğendiğim ve sevdiğim bir eserdi.
Lucy Maud Montgomery’nin Yeşilin Kızı Anne-1 adlı eseri; bazen hayatın planlanan yoldan sapmasının, insanı şaşırtacak ve hiç beklemediği güzellikler ve zorluklarla karşı karşıya bırakabileceğini gözler önüne seren samimi bir anlatı sunmakta.
L. M. MontgomeryYeşilin Kızı Anne