Daniel Keyes’in o yürek sızlatan, insanı kendi vicdanıyla ve insanlığıyla baş başa bırakan muazzam kalemiyle, zihinsel engelli bir temizlik işçisi olan Charlie Gordon’ın bir deneyle dahiye dönüşme ve ardından gelen o kaçınılmaz gerileme sürecini gözyaşları içinde okudum. Yazar; Charlie’nin kendi dilinden dökülen o imla hatalarıyla dolu, saf günlüklerinden başlayıp entelektüel zirveye ulaştığı ve sonra her şeyi adım adım unutmaya başladığı o trajik süreci öyle sarsıcı bir psikolojik derinlikle işlemiş ki laboratuvar faresi Algernon ile kurduğu o ortak kader bağı kalbimi paramparça etti. Zekanın, sevginin, toplumun acımasızlığının ve aslında "insan olmanın" ne anlama geldiğini sorgulatan, bittiğinde bile etkisinden günlerce çıkamadığım, ruhuma çok derin bir iz bırakan zamansız bir başyapıttı.
·
118 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.