Leto 3500 yıldır hüküm sürmektedir. Artık insan formunu yitirmiş ve tamamen solucana dönüşmeye yaklaşmıştır. Dune gezegeni artık denizlerin olduğu, ağaçların yeşerdiği bir gezegendir. Hayat baskıcı rejimin altında sıkıcılaşmıştır. Leto'nun despotluğu evrende ve gezegende muhalifler doğurur. Asiler ve Theilaxlılar. Leto'nun neden böyle bir yol seçtiğini anlamak içinse Altın Yolu bilmemiz gerekiyor.
ALTIN YOL
Leto uzun vadede insanlığın tahmin edilebileceği ve kendi sonunu getirebileceği bir yol görür. Bunun önüne geçmek için Altın Yolu seçer. Bu bir fedadır çünkü bütün insani özelliklerini yitirmiş artık bir solucan formundadır. Bu planın gerçekleşmesi için uzun bir süre yaşamalı ve her şeyi Altın Yol'a göre kontrol etmelidir.
Bu doğrultuda melanjı kendi tekeline alır. Dune evreninde baharat güç demektir. Melanjın kontrolü demek aynı zamanda Lonca'nın da kontrolü demektir. Yani galaktik düzeyde yolculuklar yapılamaz. Zaten şu ana kadar hiçbir kitapta böyle bir yolculuk da yapılmamıştı. İnsanların olduğunu gezegenden ayrılamaması ve kısıtlanması Leto'nun baskıcı rejimin ana kaynağı gibi hissedilir. Büyük hanedanları da kontrol eder ve böylece büyük savaşların çıkmasının önüne geçmiş olur. Ancak bunlar sadece ana planın gerçekleşmesi için gerekli koşullardır. Asıl planı kendi kehanetlerinde göremeyeceği bir insan geni kombinlemektir. Bene Gesserit'lerin elinden bu çiftleşme planını devralır. 3500 yıl boyunca süren bu plan Moneo'nun kızı Siona ile başarıya ulaşır. Siona kehanetlerde gözükmeyecek bir gen haritasına sahip Atreides olmuştur.
Sonuç olarak Frank Herbert diktatörlüğün kötülüğünü göstermek istemiştir. 3500 yıllık despotluktan sonra oluşan yeni gen haritasıyla bir daha insanlığın hiçbir diktatöre veya lidere sonsuz güven duymaması gerektiğini anlatmayı amaçlamıştır.
II. LETO ATREIDES
Leto'nun despot bir hükümdar olması fikri kötü bir fikir değildir. Çünkü bilgisi ve kehanetleriyle çoğu insan için doğru kararı verebilir. Uzun vadeyi düşünür. Çoğu kişi bunu farkında bile değildir. Herkes kendi için en iyisini bildiğini sanır, kendi istediği olsun ister. Leto insanlığın yok olmaması için sonsuz yalnızlığı ve acıyı seçmiştir. Kimse bunları bilmez ve takdir etmez. Leto'nun yaptıkları iyi veya kötü yorumundan ziyade sıradan insanlara bir eleştiridir bu.
Hwi Noree, Ix tarafından özenle geliştirilmiştir ve Ix büyükelçisi olarak atanır. Leto'nun zayıflıklarını ona hatırlatır. Kaybolan insanlığının, saflığın, merhametin ve sevginin temsilidir. Sürekli insan olsaydı onunla ne kadar mutlu olabileceğini düşünür. Bu karakterle Leto'yu daha iyi anlar ve ruhunu inceleriz.
Duncan ve Siona ise Leto'nun istediği asilik ve itaat etmeme ruhuna sahiptir. Siona zaten çiftleşme programının sonucudur. Duncan'ın sürekli tekrardan doğması ise o özgür ruhunu korumak istemesindendir.
ELEŞTİRİLER
Kitabın hikaye yönünden zayıflığı en büyük eksisi olarak beliriyor. Felsefi ağırlığın hikayeye yedirilmesini severim ama bu kitapta öyle değil. Leto'nun cümleleri rastgele felsefi aforizmalar olarak belirli bir dayanağa oturtulmadan söyleniyor. Ve alt metinde hissettiğim ise bunların Frank Herbert kendi düşüncelerini sadece justify etmek için hikaye yazması gibi. Yani büyük bir ego olduğunu hissediyorum. Çok az sayıda karakter var ve bunlar da ilginç değil ve üstünkörü anlatılmış, derinliği yok. Herhangi bir karakterle bağ kuramıyorsunuz. En yakınlaştığınız karakter Leto ancak yazarın amacı da onu sevmememiz. Serinin 4. Kitabı olunca hikayenin daha gelişmesini, evrenin büyümesini, artık belirli karakterlerin dramatik seçimler yapmasını beklersiniz ama bu seri öyle değil. İlk kitapta beğenilen her şeyi bırakıyor ve 0’dan bir şeyler kurma çabasına giriyor. Bu kitapla da bu yapı değişmiyor çünkü Leto ölüyor ve serinin diğer kitabında muhtemelen yine farklı karakterler getiriyor. Onun dışında hikaye dar ve az karakter var deyip okuyorsunuz. Fakat bu karakterlerin arasındaki diyaloglar da hiçbir yere varmıyor. Sanki iki entelektüel oturup sohbet ediyormuş hissiyatı veriyor. Sürekli birileri aforizmalar sıkıyor veya "bilgece" laflar ediyor. Yapılan eylemlerin sonuçları olmuyor. Atıl bir şekilde karakter gelişiminden yoksun sıkıcı ilerliyor bu kitap. Ve bu kitapla anlaşılıyor ki bence bu serinin kronik sorunu. Çünkü ilk kitabın mükemmelliğine hiçbir şey ulaşamıyor.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.