Kitabın sonunda gözyaşlarım akarken buldum kendimi. Benim üzerimde çok güçlü bir etki yarattı bu kitap.
Babanız öldükten sonra ondan kalan eşyaları karışıtırken bir numara bulduğunuzu düşünün. Bu numara sizin çocukluğunuzda ailecek kaldığınız yazlık evin telefon numarası. Bir anlık hevesle hiçbir şey olmayacağını düşünerek numarayı aramaya karar verseniz ve hattın diğer ucunda ölen babanızın telefona cevap verdiğini duysanız sizce ne olur? Aslında kitap bu şekilde başlıyor. Her ne kadar fantastik bir kitap gibi görünse bile aslında çocukluk travmalarının bir insana neler yaşatabileceğini okuyoruz. Hepimiz çocukluğumuzdan birkaç travmayı da peşimizden getiririz. Çoğuna nasıl sahip olduğumuzu bile hatırlamayız. Lakin çocukluğumuzda yaşadıklarımız; bugün hissettiklerimizin ve davranışlarımızın temelini oluşturur. Bazen biz insanlar bir adım ilerisini düşünmeden konuşur ve davranırız. Özellikle bir çocuk ile konuşurken aslında biraz daha fazla dikkat etmemiz gerektiğini gösteren bir kitap. Çünkü sanıldığı gibi çocuklar her şeyi unutmaz. Kendimize dönüp bakarsak bunu görürüz. Bugünkü bizi şekillendiren kim bilir kaç olay yaşadık? Kitap kesinlikle herkesin okuması gereken bir kitap. Çok sade ve akıcı bir dili olduğu için elinizden kayıp gidecektir. Zaten okurken kendi çocukluğunuzdan ve hayatınızdan mutlaka birkaç bir şey bulacağınız düşünüyorum. Peki siz yıllar öncesine, kendi çocukluğunuzla telefon konuşması yapma şansı elde etseydiniz ona ne söylerdiniz?
Keyifli okumalar.