Eveet kitabı okurken duyduğum vicdan azabım eridi gitti :) Neden mi? Şöyleki ben bebeğimi öncelemiyorum yani yaşantımı ona göre değil onu yaşantıma uyarlıyorum. Tabi bazı kemik yapıları değiştirmeden :) ona kahvaltı hazırlarken kendime de hazırlıyorum beraber yiyoruz. Aslında bunu yaparken kendimi suçlu hissediyordum. Önce bebekle ilgilenmem gerekiyor diye söyleniyordum. Bu kitap tam da bunun için çıkmış karşıma. Mutlu anne babalar bebeklerini de mutlu ederler. Ve bebekler de böylece dünyaya karışır bir yer edinir :) Öncelikle ben olmalıyım ki benim ışığımda bebeğim gelişsin :) Teşekkürler Cüceloğlu. Rahmetle..
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.