Bu kitabı okurken en çok hoşuma giden şey, ihlâs meselesini sadece teorik olarak anlatmaması oldu. Sayfalar ilerledikçe insan ister istemez kendi niyetlerini sorguluyor. Bazen yaptığımız güzel amellerin içine fark etmeden nefsimizi karıştırabildiğimizi hatırlatıyor.
Yazarın üslubu sade ve akıcı. Ağır ifadelerden ziyade doğrudan kalbe dokunan bir anlatım var. Özellikle ihlâsın, amelin ruhu olduğu vurgusu üzerinde uzun uzun düşündüm. Bir işin büyüklüğünden önce Allah rızasına uygun olup olmadığının ne kadar önemli olduğunu tekrar fark ettim.
Altını çizdiğim birçok yer oldu. Okuyup bitirdikten sonra kapağını kapatıp bir süre tefekkür etme ihtiyacı hissettiren kitaplardan biri. Manevî okumaları sevenlere ve niyet muhasebesi yapmak isteyenlere tavsiye ederim.