Bahçıvan ve Ölüm, yasın kişisel ve değişken doğasına odaklanan bir roman. Yazarın babasını kısa süre önce kaybetmesi üzerine kaleme aldığı kitapta kişi kaç yaşında olursa olsun bir babanın gidişiyle ne yapılacağı, bir kayıpla nasıl başta çıkılacağının bilinememesinden bahsetmiş. Sevdiği birinin gidişiyle kişi ne yapacağını bilemez, hele ki ebeveynlerin yokluğuyla nasıl başa çıkılacağı öğretilmez çocuğa, buna tek iyi gelecek olan zamandır. Yazarımız da babasının hastalığından, yani son günlerinden itibaren yazmaya başlar aslında bu süreçte ve babasının gidişinden sonra da acısının en derin olduğu anlarda hep bir anısını hatırlaması ve zamanın geçmesiyle bu yokluğa farkında olmadan alışıldığını görürüz. Sadece güzel hatıralarıyla zihinlerde yer ederler.
Bazı bölümlerde kaybın ağırlığını gerçekten hissettirse de kitabın zaman zaman kendini tekrar ettiğini düşündüm. Belki biraz daha kısa tutulsa etkisi daha güçlü olabilirdi. Okuması kötü değildi fakat hakkında duyduğum övgüler nedeniyle beklentim yüksekti ve bu beklentiyi tam karşılayamadı.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.