"Bahçemizi ekip biçmeliyiz." diyerek bitiriyor Voltaire ama bizim okuduğumuz,
Hayata gerçeklik tohumları ekin,
Yaşamı emekle şekillendirin,
Dünyanızı üreterek kurun,
Peki ne kadar mümkün?
Hikayesine metafiziksel bir iyimserlikle başlayan Candide, insanın bencilliği ve dünyanın adaletsizliğiyle tanıştıkça kuşkucu birine dönüşür.
Pangloss karakteri, yaşanan tüm felaketlerin iyi bir amaca hizmet ettiğini, daha iyi durumların nedeni olacağını savunur.
Çünkü Tanrı mükemmeldir ve yarattığı dünya da "mümkün olanların en iyisidir."
Voltaire bu görüşü şöyle sorgular;
️Eğer dünya gerçekten mümkün olanların en iyisiyse, bunca acı ve kötülüğü nasıl açıklayabiliriz?
Ben bu sorunun içinde ilk olarak bir tutam Gandhi ve Dostoyevski'nin Karamazov'undan satırlar hatırladım.
Ya siz bu soruyu nasıl cevablardınız?
İyiliğin sınırlarını, iyimserliğin sürdürülebililiğini, bencillik ve adaletsizliğin sınırsızlığını anlatan küçük ama etkileyici, bir günde okunacak bir hikaye bırakıyorum sizlere...
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.