Merhabalar Efendim
Sizlere en değerli serilerimden olan Bronz'un final kitabı ile geldim.
Baştan söyleyeyim bolca duygu yüklü ve spoiler içeren bir yorum olacak. Dikkat edenlere duyrulur.
Serinin final kitabı olduğu için konu kısmını atlayarak direk yoruma geçiriyorum.
Bronz'un Hisarın hastalığını öğrendikten sonra onu bir onu tedavi için bir kliniğe yatırmasıyla biten son kitabımızın ardından tedavi olan Hisarı okuyarak başlıyoruz bu kitabımıza. Hisar tamamen hastalığından kurtulmuş durumda ama zorlu günler aslında onu Bronz cephesinde bekliyor. Bronz Hisara çok kızgın ve çok kırgın. Kendisini düşünmediği için, onu düşünmediği için, beraber yaşayacakları geleceklerini düşünmediği için, kendini bazı şeylere feda ettiği için. Hem kızgın hem Kırgın olan bir bronz okuyoruz. Hisar ona yaşattıkları için çok pişman ama kendi içinde de haklı sebepleri var ve bu süreçte Hisar'ın Bronz'a kendini affettirmesini ve onun peşinden bir adım olsun ayrılmamasını okuyoruz. Bronzu anlayabiliyorum o yüzden sert davranışlarını, soğukluğu gayet anlaşılabilir. Hisar'ın da yaptığı ile yüzleşmesi ve kendine ne kadar doğru gelse de sevdiği adamın bakış açısından baktığında ve bu durumla bil hassa kendisi de karşılaştığında Bronz'un ne hissettiğini, nasıl kırıldığını gayet iyi anlıyor ve bundan duyduğu pişmanlığı da her defasında dile getiriyor. Bazı şeylerin sonuna geldik final kitabımızda. Çözülen sırlarımız var, geçmişin karanlık perdesi ile yüzleşiyor karakterlerimiz. Fedakarlıklar sonucunda kaybettiğimiz karakterlerimiz var. Çok ağlayarak okudum o kısımları. Aslında Serdal'ın ölmesine üzülmemem gerektiğini biliyordum, çünkü herkes ailesiyle birlikteyken O da en güzel şekilde ailesinin yanına gitmeliydi ve onlara kavuşmalıydı. O yüzden içim bir parça buruk olsa bile onun için en güzel sonun bu olacağını biliyorum. Ne kadar ağlasam da onun adına mutlu oldum.
Atlas ve Eva bir diğer üzüldüğüm karakterlerdendi. Atlas'ın sonunu bu şekilde olacağını biliyordum ama bir yerde içimde bir ümit kırıntısı olduğunu inkar edemem. Ama baktığımızda Sanaç'ın, Yasmin'in, Serdal'ın, Viran'ın acılarının baş kahramanı Atlas, o yüzden onun için mutlu bir son ne kadar istesem de bunun olamayacağını biliyordum. Yaptıklarının altında ezilmeliydi bence ve yazar da bunu ne kadar canınızı yaksa da güzel bir şekilde işlemişti. Çok duygu yüklü olarak okuduğum bir kitap oldu. Hem en değer verdiğim serilerden bir tanesi olduğu için hem de onları bir daha okuyamayacak olma düşüncesiyle inanır mısınız bilmiyorum ama bütün kitabı gözyaşlarıyla okudum. Her sayfada hem korku hem özlem duygusu baskındı benim için. Korku vardı çünkü bir sayfa sonra ne olacağını hiçbir şekilde kestiremiyordum ve en en sevdiğim senelerden birilerin mutsuz sonla biteceği düşüncesi bile çok korkutuyordu beni. Özlem vardı çünkü bir daha onları aynı şekilde aynı duygularla okuyamayacaktım. Ama her şeyin sonuna geldiğimizde gerçekten İmparator ve İmparatoriçe'ye, Arkanaya, bütün kurguya layık bir final olduğunu düşünüyorum.
Garip ve saçma bulduğum yerler vardı, belki yazarın bakış açısında daha farklı yerlere evrilmişti olay bilmiyorum ama bazı şeyler garip geldi. Eksikliğini hissettiğim kısımlar vardı. Kendilerini ölü göstermelerindeki amaçlarını tam olarak anlayamadım. Onları daha fazla ve doyasıya okumayı çok isterdim. Her şey bittiğinde neler olduğunu okumak isterdim. Yazar Wattpad'de final bölümün sonlarına özel bölümlerle çiftimizi daha fazla okuyacağımızı ve aynı şekilde Viran'ın kurgusunda da çiftimizi göreceğimizi yazmış, bu bir nebze olsun içime su serpti ama o özel bölümleri de bu kitapta okumak isterdim.
Bronz'un günlüklerini okurken gerçekten anlamda gözlerim sızladı ağlamaktan. Adamın sevdası o kadar genç yaşta ve o kadar derin bir şekilde başlıyor ki, kendini Hisara adamış durumda. Varsa yoksa onun için Hisar. Her şeyi, herkesi onun için karşısına alabilecek bir karakter. Belki bu günlüğü daha orta kitaplarda okusak bazı kısımlar daha net oturabilirdi ama sonunda okuduğumuzda da pişman değilim Hatta bu günlük olmasaydı belki Bronz'un sevdasının ne kadar derin olduğunu anlayamayacaktık bile. Hele Hisar'la evli olduğunu öğrendiği sahneyi okurken içim gitti..
Sıradan Bir karakter değillerdi Bronz ve Hisar.. En azından benim açımdan hiçbir zaman sadece bir karakter olarak görmedim onları. İçimde hep derin bir anlamları vardı. Ve onları biraz daha boyasıyla okuyamamak beni şuan için çok üzüyor. Ama yine de yazara teşekkür etmek istiyorum. Böyle güzel bir çifte kıymadığı ve hak ettikleri sonu verdiği için.
Onlara veda etmek çok zor ama onları okumuş olmak her şeyden güzel. Bronz'un kurgusu Büyük Arkana ile beraber bitti. Şimdi Küçük Arkana ile beraber Viran'ın kurgusu var. Onu da çok merak ediyorum bir an önce kavuşmak istiyorum. Ve bir daha da bu seri gibi bir seri okuyamayacak olmanın üzüntüsünü yaşıyorum.
Bu seri hakkında aklında en ufak bir soru işareti bulunan herkesi bu soru işaretlerini silmeye ve bu seriyi okumaya davet ediyorum! Kesinlikle pişman olmayacaksınız.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.