"Schopenhauer 'İrade ve Tasarım' kitabında şöyle bir tez kuruyor: Doğa, insan beynini sadece hayatta kalmak için bir araç olarak yarattı (kör bir İrade'nin hizmetkârı olarak). Ama beynin gelişimi o kadar ileri gitti ki, bu araç artık sahibinin (doğanın) amacını sorgulamaya başladı. Yani doğa kendi mekanizmasını aşan bir 'hata' yaptı. İnsanın trajedisi de zaten burada başlıyor: Kendi varoluşunun anlamsızlığını idrak edebilecek kadar zekiyiz ama bu anlamsızlığı kaldıracak güçten yoksunuz."