"Ölmek İstiyorum Ama Tteokbokki de Yemek İstiyorum" (Baek Sehee), insanın derin bir depresyon ve tükenmişlik yaşarken bile hayata tutunacak küçük nedenler bulabileceğini ve kusurlarıyla barışması gerektiğini anlatır.
Yazarın kendi psikoterapi seanslarından yola çıkarak kaleme aldığı bu anı-anlatı kitabı, özellikle şu temel mesajları öne çıkarır.
*Dışarıdan normal ve başarılı görünen insanların da iç dünyalarında sürekli bir boşluk, yetersizlik ve mutsuzluk hissiyle savaşabileceğini gösterir. Acı çekmek için "büyük bir trajediye" gerek yoktur.
*İnsanın hayattan vazgeçmek isteyecek kadar dipteyken bile en sevdiği yemeği (tteokbokki) canının çekmesi çok doğaldır.
Yaşama arzusu ve umutsuzluk aynı anda var olabilir; bu ikiyüzlülük değil, insan olmanın ta kendisidir.
*Kişi,sürekli başkalarının kendisi hakkında ne düşündüğünü umursamanın ve kendini acımasızca eleştirmenin ruh sağlığına verdiği zararları gözler önüne serer.Kendimizi olduğumuz gibi, kusurlarımızla kabul etmenin önemini vurgular.
*Hayat her zaman çok parlak olmasa da, bizi o gün yataktan kaldıracak ya da hayata bağlayacak küçük, sıradan zevklerin (güzel bir yemek, bir kahve, bir hobi) küçümsenmemesi gerektiğini hatırlatır.
*Kitap genel anlamda okuyucuya yalnız olmadığını hissettirmeyi ve "tamamen iyi olmasan da bu haliyle de sorun yok" diyebilmeyi amaçlar.
*Bu kitabı okuyacak kişilerin, kendilerini bu kadar iyi tarif edecek bir kitap buldukları için her bir cümlenin altını çizerek "ah benim gibi birisi daha varmış" düşüncesinin verdiği rahatlama ile ilgiyle okunacağını düşünüyorum.
*Bu kitabın (yazarın) düşüncelerinin ve yaşadığı zorlukların her insanda olacağını düşünenler için şöyle söylemeliyim ki;"herkes bu kadar hayattan umudunu kesip kendini sevmeyecek kadar ileri düşüncelere girmeyecektir diye düşünüyorum".
*Bu sebepten bu kitap herkes tarafından anlaşılmasının yanı sıra ancak bu duyguları yaşayan insanlar tarafından daha iyi anlaşılacağını düşünüyorum...
Keyifli okumalar...
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.