Halil cibran'ın asi ruhlar kitabında "imansız halil" ve "mezarların çığlığı" hikayelerini beğendim. Ama kitabı okurken "evet ya iyi ki sezgilerime güvenmişim ve almışım bu kitabı" dediğim kısım müzikti. Müziği anlatış tarzını o kadar çok sevdim ki. Cibran'ın çok naif bir dili var. Çok romantik, bazen fazla romantik gelse de o zaten öyle biriymiş gibi hissettiriyor. 19.yy sonlarında doğmuş biri olarak, çok modern fikirleri de varmış ve okurken erkek bakış açısından rahatsız olmadığım nadir erkek yazarlardan biri oldu. Kadın karakterleri olay örgüsünü süsleyecek karikatüristik eşyalar olarak yazmıyor. Derinlikli karakterler olarak yazıyor. Onların sorunları, toplumdaki konumlarını eleştiren, yaşadıkları baskıları toplumun doğal bir gerçeği olarak değil, çözülmesi gereken toplumsal bir sorun olarak görüyor. Bu yönüyle feminist fikirleri olan bir yazar hissiyatı verdi. Mesajlarını çok net üstü kapalı olmayan bir şekilde direkt veren bir yazar ve bazen gerçekten de böyle bir keskinliğe ihtiyacımız olduğunu düşünüyorum.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.