Bazı kitaplar size yeni bilgiler öğretir, bazıları ise uzun zamandır bildiğiniz ama unuttuğunuz şeyleri hatırlatır. *Kitapların İyileştirme Gücü* benim için ikinci gruba giren kitaplardan biri oldu.Kitap genel olarak insanların hayatlarına, yalnızlıklarına, kırgınlıklarına ve iyileşme çabalarına odaklanıyor. Bu yönüyle sıcak ve huzurlu bir okuma deneyimi sunuyor. Özellikle kitaplarla kurulan bağ üzerinden insanların birbirine nasıl temas edebildiğini göstermesi hoşuma gitti.
Yazarın dili oldukça yalın. Bölümler kısa, anlatım akıcı ve okuması oldukça kolay. Yorucu bir kitap değil. Günün sonunda birkaç bölüm okuyup zihni dinlendirmek isteyenler için uygun bir tercih olabilir.
Ancak kitap bende çok güçlü bir dönüşüm hissi yaratmadı. İçinde güzel cümleler ve sıcak sahneler var ama yeni bir bakış açısı kazandırdığını söyleyemem. Daha çok insana iyi gelen, sakin ve yumuşak bir anlatı sunuyor. Bu yüzden beklentiyi çok yüksek tutmadan okumak gerektiğini düşünüyorum.Okurken sık sık *Gece Yarısı Kütüphanesi*ni hatırladım. Elbette konu olarak birebir benzemiyorlar ancak iki kitap da insanların hayatlarını, seçimlerini ve içsel boşluklarını sorgulayan, okura umut vermeye çalışan bir yapıya sahip. İkisinde de kitaplar ve mekânlar birer araç hâline geliyor; asıl anlatılan şey insanın kendini bulma çabası.
Belki de kitabın en güçlü tarafı büyük cevaplar vermeye çalışmaması. Karakterler mucizevi şekilde değişmiyor, hayatları bir anda düzelmiyor. Bunun yerine küçük adımlarla iyileşmeye çalışıyorlar. Bu da hikâyeyi daha gerçekçi kılıyor.
Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan duygu şu oldu:
Bazı kitaplar sizi değiştirmez. Ama birkaç saatliğine yavaşlatır, nefes aldırır ve kendinizle baş başa bırakır. Bu kitap da benim için tam olarak böyle bir kitaptı.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.