Karadenizli bir kız vardı sınıfta. Andersenin kibritci kızı .yoksullar arasında en yoksulu.Ama inanılmaz derecede onurluydu.Kimseye göstermek istemezdi yoksulluğunu .Hüzünlü ,acılı yüzüne her bakışımda yüreğimin ortasına incecik bir bıçak saplanırdį.
Yaşamak hatırlamaktır kitabında en samimi bulduğum cümleler .