“İnsan, önce zihnini inşa eder; sonra da o zihin, onun hayatını…”
Kişisel gelişim denildiğinde akla gelen ilk eserlerden biri olan Bilinçaltının Gücü, yıllar geçmesine rağmen hâlâ okunmaya devam ediyor. Bunun en önemli sebebi, yalnızca “olumlu düşün” demekle yetinmeyip, düşüncelerimizin yaşamımız üzerindeki etkisini merkeze alan bir bakış açısı sunması. Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan en önemli soru ise şu oldu: Gerçekten hayatımızı değiştiren olaylar mı, yoksa o olaylara yüklediğimiz anlamlar mı?
Joseph Murphy, insan zihnini iki katmanlı bir yapı olarak ele alıyor: bilinç ve bilinçaltı. Bilinç; karar veren, sorgulayan ve analiz eden tarafımızken, bilinçaltı ise sürekli tekrar edilen düşünceleri sorgulamadan kabul eden ve davranışlarımıza yön veren görünmez bir mekanizma olarak anlatılıyor. Yazarın en temel iddiası, hayatımızın büyük bölümünü aslında farkında olmadan bilinçaltımıza yerleştirdiğimiz inançların şekillendirdiğidir.
Kitabın en dikkat çekici yönü, bilinçaltını bir “dilek kutusu” gibi değil, alışkanlıklarımızın ve düşünce kalıplarımızın deposu olarak ele almasıdır. Çocukluktan itibaren duyduğumuz sözler, yaşadığımız deneyimler, korkularımız ve kendimiz hakkında kurduğumuz cümleler zamanla karakterimizin bir parçası hâline gelir. Murphy, bu kalıpların değiştirilebileceğini ve bunun da tekrar, olumlama ve zihinsel canlandırma yoluyla mümkün olduğunu savunuyor.
Okurken sık sık psikolojiyle felsefenin iç içe geçtiğini hissettim. Kitapta verilen örneklerin büyük kısmı umut verici olsa da zaman zaman fazlasıyla iddialı bir noktaya ulaşıyor. Özellikle her sorunun yalnızca bilinçaltını yeniden programlayarak çözülebileceği düşüncesi, günümüz psikolojisinin ortaya koyduğu bilimsel verilerle tam olarak örtüşmüyor. İnsan hayatını yalnızca düşünceler değil; çevre, eğitim, sağlık, ekonomik koşullar ve yaşanmışlıklar da şekillendiriyor. Bu nedenle kitabı mutlak doğrular sunan bir rehber olarak değil, insanın kendi iç dünyasını sorgulamasını sağlayan bir eser olarak okumak daha sağlıklı olacaktır.
Buna rağmen kitabın güçlü olduğu nokta, okuru pasif bir bekleyişten çıkarıp sorumluluk almaya davet etmesidir. Sürekli olumsuz konuşan, başarısızlığı peşinen kabullenen ya da kendini değersiz gören bir insanın, bunun davranışlarına da yansıyacağını anlatırken oldukça ikna edici bir dil kullanıyor. Aslında Murphy’nin vermek istediği temel mesaj şu: Zihninizde sürekli büyüttüğünüz şey, zamanla hayatınızın da bir parçası olur.
Kitap boyunca dua, inanç ve olumlama kavramları sıkça kullanılıyor. Bu yönüyle eser yalnızca psikolojik değil, aynı zamanda manevi bir perspektife de sahip. Bazı okurlar için bu yaklaşım ilham verici olabilirken, daha bilimsel açıklamalar bekleyenler için eksik kalabilir. Ancak kitabın amacı akademik bir psikoloji kitabı olmak değil; insanın kendi potansiyeline farklı bir gözle bakmasını sağlamaktır.
Benim için kitabın en değerli tarafı, insanın önce kendi iç konuşmasını fark etmesini sağlaması oldu. Gün içinde kendimize söylediğimiz cümlelerin ne kadar güçlü olduğunu çoğu zaman düşünmeyiz. “Yapamam.”, “Başaramam.”, “Ben zaten şanssızım.” gibi ifadeler, zamanla zihnimizde sessiz kurallara dönüşebilir. Murphy ise bu sessiz kuralları değiştirebileceğimizi söylüyor. Belki de kitabın kalıcı etkisi tam olarak burada yatıyor.
Sonuç olarak Bilinçaltının Gücü, her iddiasına katılmasam da üzerinde düşünmeye değer bir eserdi. Hayatı yalnızca düşünceyle değiştirebileceğimizi söylemek gerçekçi olmayabilir; fakat düşüncelerimizin hayatımızı değiştirme biçimimizi etkilediği de inkâr edilemez bir gerçek. Bu nedenle kitabı, mucizeler vaat eden bir reçete olarak değil; insanın kendi zihnine daha dikkatli bakmasını sağlayan bir başlangıç noktası olarak görmek gerektiğini düşünüyorum.
Puanım: 8/10
“İnsan, dış dünyasını değiştirmeden önce, iç dünyasında neleri büyüttüğünü fark etmelidir. Çünkü bazen hayatımızı değiştiren ilk şey, koşullar değil; onlara bakış açımızdır.”
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.