Bir öpücük, bir çocuğun bütün dünyasını nasıl ayakta tutar?
Bazı kitaplar hikâye anlatmaz…
duyguyu öğretir.
“Avucumdaki Öpücük”, tam olarak böyle bir kitap.
Küçük bir rakun olan Chester, annesinden ayrılmak istemez.
Okul onun için yeni bir dünya değil… bilinmez bir korkudur.
Ama annesi ona bir şey yapar:
sadece bir öpücük bırakır avucuna.
Ve der ki:
“Ne zaman yalnız hissedersen avucunu yanağına koy.”
İşte o an kitap şunu fısıldar:
Sevgi gitmez.
Sadece şekil değiştirir.
Bu hikâye çocuklara “ayrılığı” öğretmiyor…
ona dayanabilmeyi öğretiyor.
Ve belki de en çok ebeveynlere sesleniyor:
Bazen bir çocuğu ikna eden şey uzun cümleler değil…
tek bir sıcak dokunuş.
Soru şu:
Biz çocuklarımıza yokluğumuzu mu öğretiyoruz,
yoksa sevgimizin onlarla kalma yolunu mu?
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.